भक्तिगीते

गुरुचरित्र कथा भजन – श्रीगुरू पाठीशी

नामधारक व्याकुळ झाला, शोधित फिरे गुरू,
सिद्धमुनी भेटले वाटेत, कथा झाली सुरू. (अ. १)

भिऊ नको रे मना, श्रीगुरू पाठीशी,
गुरुचरित्राची ओवी, जपावी उराशी.
संकट येवो कितीही, दत्त राखे लाज,
एकमुखी दत्त आमुचा, अहिल्यानगरचा राज.

अनसूयेच्या सत्वाने, त्रिमूर्ती झाले बाळ, (अ. ४)
तीन देव एक झाले, दत्त जन्मला त्या काळ.
दीपक शिष्य म्हणाला, "मज नको वरदान, (अ. २)
गुरुसेवा हीच माझी, मुक्तीची खाण."

भिऊ नको रे मना, श्रीगुरू पाठीशी,
गुरुचरित्राची ओवी, जपावी उराशी.
संकट येवो कितीही, दत्त राखे लाज,
एकमुखी दत्त आमुचा, अहिल्यानगरचा राज.

क्रूर राजाच्या दरबारी, सायंदेव निघाला, (अ. १४)
"निर्भय जा" म्हणताच, गुरूंनी त्याला राखला.
मृत बालक उठले, पतीला परत प्राण, (अ. २१, ३२)
श्रीगुरूंच्या कृपेपुढे, यमही झाला लहान.

(Lead) कोण राखे भक्ताला? — (Group) श्रीगुरू दत्त!
(Lead) कोण पुसे अश्रू? — (Group) श्रीगुरू दत्त!
(Lead) कोण भरे झोळी? — (Group) श्रीगुरू दत्त!
(All) दिगंबरा दिगंबरा, श्रीपाद वल्लभ दिगंबरा!

वांझ म्हैस दूध देई, गरिबाचे घर भरले, (अ. २२)
सुकल्या औदुंबर काष्ठा, निष्ठेने पालवी फुटले. (अ. ४०)
तंतुक विणकर क्षणात, श्रीशैली पोहोचला, (अ. ४३)
दिवाळीला सात घरी, गुरू एकाच वेळी आला. (अ. ४६)

[Bridge – अहिल्यानगरचा दुवा] (slow, tender)
गाणगापुरी म्हैस दुभती, गुरूंच्या एका शब्दाने,
अहिल्यानगरी गाय धावे, राजाराम महाराजांच्या मनाने.
तीच कृपा, तोच दत्त, फक्त गाव निराळे,
एकमुखी रूपात इथे, गुरुचरित्र साकारले.

पुष्पासनी बसून गेले, कर्दळीवनी श्रीगुरू, (अ. ५१)
"भक्तांसाठी मी आहे", वचन दिले हे सुरू.
जो वाचे गुरुचरित्र, त्याच्या घरी दत्त,
जो येई एकमुखी दारी, त्याला लाभे शांती सत्त.

[Final Chorus] (full, energetic)
भिऊ नको रे मना, श्रीगुरू पाठीशी,
गुरुचरित्राची ओवी, जपावी उराशी.
संकट येवो कितीही, दत्त राखे लाज,
एकमुखी दत्त आमुचा, अहिल्यानगरचा राज.

दिगंबरा दिगंबरा, श्रीपाद वल्लभ दिगंबरा
श्री नृसिंह सरस्वती, दत्त दिगंबरा...