स्वामी समर्थ प्रकट गीत – कर्दळीवन ते अक्कलकोट
श्री स्वामी समर्थ, जय जय स्वामी समर्थ,
श्री स्वामी समर्थ, जय जय स्वामी समर्थ.
श्रीशैलाच्या कुशीत वसले, कर्दळीचे घन रान,
तिथे गुप्त झाले श्रीगुरू, नृसिंह सरस्वती महान.
शतकांची ती गाढ समाधी, वारूळ वाढे भोवती,
जगाला ना ठावे काही, आत तेवते ज्योती.
एके दिवशी लाकूडतोड्या, कुऱ्हाड घेऊन आला,
चुकून घाव वारुळी पडला, रक्ताचा थेंब दिसला.
माती दूर सरली हळू, प्रकाश पसरला रानी,
तेजस्वी योगी प्रकटले, अवधूत दिगंबर ज्ञानी.
प्रकटले हो प्रकटले, स्वामी समर्थ प्रकटले,
कर्दळीवनाच्या मातीतून, दत्तगुरू पुन्हा उमटले.
गुप्त झाले ते पुन्हा आले, भक्तांसाठी धावून,
श्री स्वामी समर्थ, जय जय स्वामी समर्थ!
हिमालय, काशी, पंढरी, मंगळवेढ्याची माती,
पायी फिरले स्वामी सारे, उजळत गेले वाती.
सोलापूरच्या जवळी आले, अक्कलकोट गावात,
खंडोबाच्या पारी बसले, शांत समाधिभावात.
श्रीमंत नव्हे, सरदार नव्हे, गरीब चोळाप्पा आला,
"माझ्या घरी चला स्वामी," प्रेमाने हात दिला.
झोपडीत त्या स्वामी राहिले, झोपडी झाली मठ,
निष्ठेच्या त्या सेवेपुढे, हरली सोन्याची वाट.
प्रकटले हो प्रकटले, स्वामी समर्थ प्रकटले,
अक्कलकोटच्या अंगणी, दत्तगुरू पुन्हा उमटले.
श्री स्वामी समर्थ, जय जय स्वामी समर्थ!
कोणी विचारले, "आपण कोण?"
स्वामी हसले, बोलले मौन तोडून,
"मी नृसिंहभान, कर्दळीवनातून आलो."
पीठापुरी श्रीपाद झाले, कारंजी नृसिंह सरस्वती,
अक्कलकोटी स्वामी समर्थ, एकच गुरुतत्त्वाची ज्योती.
त्याच ज्योतीचा एक दिवा, अहिल्यानगरी जळतो,
डांगे गल्ली, एकमुखी दत्त, भक्तांना तो मिळतो.
प्रकटले हो प्रकटले, स्वामी समर्थ प्रकटले,
प्रकटदिनी नाम घेऊ, गुरुचरणी मन रमले.
अक्कलकोटचे स्वामी आणि, अहिल्यानगरचे दत्त,
एकच गुरू, एकच कृपा, श्री गुरुदेव दत्त!
श्री स्वामी समर्थ, जय जय स्वामी समर्थ!
श्री स्वामी समर्थ, जय जय स्वामी समर्थ,
अवधूत चिंतन श्री गुरुदेव दत्त!