श्री एकमुखी दत्त मंदिरअवधूत चिंतन श्री गुरुदेव दत्त

यह सामग्री मराठी में है. हिंदी अनुवाद तैयार किया जा रहा है.

दत्त क्षेत्र

नृसिंहवाडी (नरसोबाची वाडी), महाराष्ट्र

ॐचित्र जल्द ही
▶वीडियो जल्द ही

स्थान: शिरोळ तालुका, कोल्हापूर जिल्हा (कृष्णा-पंचगंगा संगम) | संबंध: श्री नृसिंह सरस्वतींचे १२ वर्षे वास्तव्य

कथा

घेवड्याचा वेल व धनकलश (अ. १८)

जवळच्या अमरापूर गावात एक दरिद्री पण विद्वान ब्राह्मण राहत होता. अंगणातील घेवड्याच्या वेलाच्या शेंगांवरच त्याचे कुटुंब जगत होते. एक दिवस श्रीगुरू त्याच्या घरी भिक्षेला आले आणि ब्राह्मणपत्नीने प्रेमाने घेवड्याची भाजी वाढली.

जाताना श्रीगुरूंनी तो वेल मुळापासून उपटून टाकला. पत्नी आक्रोश करू लागली, "आमचा एकमेव आधार गेला!" ब्राह्मण मात्र "गुरूंच्या कृतीत कल्याणच असते" असे म्हणत शांत राहिला आणि वेलाचे मूळ काढायला खणू लागला. तिथे सुवर्णमुद्रांनी भरलेला कलश सापडला आणि त्याचे दारिद्र्य कायमचे संपले.

६४ योगिनी

येथेही ६४ योगिनी श्रीगुरूंची सेवा करत. श्रीगुरूंनी त्यांना येथेच राहण्याचा आदेश दिला, म्हणून वाडी हे योगिनींचे स्थान मानले जाते.

गंगानुज शेतकरी (अ. १९)

योगिनी रोज श्रीगुरूंना नदीपलीकडे नेत. हे कुतूहलाने पाहणारा शेतकरी गंगानुज एक दिवस त्यांच्या मागे गेला आणि श्रीगुरूंना शरण आला. श्रीगुरूंच्या कृपेने त्याला धनलाभ झाला आणि तो आयुष्यभर एकनिष्ठ भक्त राहिला. नंतर त्याला श्रीगुरूंबरोबर तीर्थदर्शनाचे भाग्यही लाभले, असे परंपरा सांगते.

कथा व शिकवण

कथा शिकवण
घेवड्याचा वेल उपटला आणि धनकलश मिळाला (अ. १८) गुरूंची कृती वरवर कठोर वाटली तरी तिच्यात कल्याण असते. ब्राह्मणाने संयम ठेवला, म्हणून त्याला फळ मिळाले. ज्या आधारावर आपण अडकलो आहोत तो सुटला तरच मोठे काही मिळते.
गरीब घरची साधी घेवड्याची भाजी श्रीगुरूंनी प्रेमाने स्वीकारली (अ. १८) देवाला पदार्थ नव्हे, भाव प्रिय.
गंगानुजाने कुतूहलातून सुरुवात केली आणि भक्त झाला (अ. १९) जिज्ञासा ही भक्तीची पहिली पायरी. सत्संगात आलेला सामान्य माणूसही कृपापात्र होतो.
जाताना मनोहर पादुका ठेवून "मी येथे सदैव आहे" असे अभिवचन गुरु देहाने गेले तरी तत्त्वाने राहतात. स्थानाची पवित्रता श्रद्धेने टिकते.

महत्त्व

दर्शनीय स्थळे